Gerçekten yaşadığınız sorundan başlayın.
Kurumların Akira'ya en sık getirdiği on bir senaryo — hepsi aynı platformda, aynı veri modelinde ve aynı yetki katmanında çalışır.
Talepler kutularda bekliyor; kimde ne olduğu görünmüyor.
Süreç sistemde başlıyor, kimsenin yönetmediği bir tabloda bitiyor.
Ekipler kendi araçlarını kuruyor; IT'nin görüş alanında değil.
Küçük iş talepleri, aylarca süren projelerin arkasında bekliyor.
Her sistemde ayrı yetki modeli; kimin neyi gördüğünün tek bir cevabı yok.
“Bu kaydı kim değiştirdi?” sorusunun cevaplanacak bir yeri yok.
Üretim ve servis verisi kağıtta toplanıyor, sonradan sisteme giriliyor.
Teklif, onay ve belgeler e-posta zincirlerine dağılmış durumda.
Her yeni çalışan elle, her seferinde başka biçimde yönetiliyor.
Harcama bir yerde onaylanıyor, başka bir yerde takip ediliyor.
Her soru, veri ekibine açılan bir talebe dönüşüyor.